Loading...

Utopia

LIVEBLOG: de Spelen zijn begonnen!

  • 1702_UtopiaSpelenGoed
  • Like Utopia op Facebook
  • Ticketverkoop

Scheidsrechter Ivan geeft het startsein voor de eerste challenge!

De challengeDe Utopianen nemen plaats onder de ijzeren stellage, waarop 15 emmers met touwtjes staan uitgestald. Het is de bedoeling dat iedereen plaatsneemt onder een emmer, en een touwtje om zijn of haar arm gebonden krijgt. Met een arm in de lucht moeten ze zo lang mogelijk blijven staan. Valt je arm? Dan valt ook de emmer water. Klaar voor de start, af!Na de uitleg gaat iedereen klaarstaan voor de proef. Iedereen is er klaar voor en de uitdaging begint! Gespannen staan alle Utopianen met een hand in de lucht, hopend dat zij geen emmer koud water over zich heen zullen krijgen.  Na een paar minuutjes beginnen de eerste mensen het zwaar te krijgen. Waar iedereen eerst optimistisch een arm de lucht in stak, blijkt het nu nodig om die arm met een andere arm te ondersteunen. Na drie minuten staan alle Utopianen nog op hun plek. Als Ivan mededeelt dat ze op drie minuten zitten, wordt er geschrokken gereageerd. “Drie minuten pas?!”, zegt Jessie verschrikt en Bas grapt dat ze zo nooit tot 16:00 uur kunnen blijven staan. Karin probeert de stemming erin te brengen en afleiding te zoeken door een liedje te zingen en Britt zegt dat ze bang is dat ze, wanneer iemand anders zijn arm laat vallen, van schrik ook haar arm zal laten vallen. De stemming zit er gelukkig goed in: de inwoners grappen en grollen en hebben het, ondanks dat het afzien is, wel goed naar hun zin. Het groepsgevoel krijgt op deze manier zekerweten een boost!  Het wordt zwaarderBoyd is de eerste die het echt zwaar krijgt. Zijn gezichtsuitdrukking spreekt boekdelen: zijn gezicht vertrekt door de pijn in zijn arm. Karin, die klein wegvalt naast de boomlange Boyd, kan het niet laten er grapjes over te maken. “De grootste man met de grootste praatjes heeft het nu zwaar! Je staat naast de oudste inwoner”, grapt Karin.  Een paar minuten later blijkt Boyd het inderdaad het zwaarst te hebben: zijn arm valt en hij wordt bedolven onder een plens water. Maar de rest geeft niet op, hoewel ook Jacco het zwaar krijgt. “Ik ga er zo uit jongens, ik trek het niet meer”. De groep probeert hem te motiveren, hoewel ook een aantal Utopianen hem juist motiveert op te geven. Als Jacco wegvalt, wordt de concurrentie natuurlijk kleiner. Maar Jacco blijkt sterk: hij geeft zich niet zomaar gewonnen.  Valsspelen?Dan ineens blijkt dat Romy met haar voeten buiten de cirkel staat waar ze in had moeten blijven staan. Wanneer Ivan hier achter komt zit er niets anders op dan opgeven, ookal zegt Romy niet gehoord te hebben dat dit bij de regels hoort. De blondine laat haar arm zakken en stapt uit het spel.  Een half uurIvan vindt het tijd voor een tussenstand. Hij meldt de Utopianen dat ze al ruim 32 minuten bezig zijn met de proef. De 13 Utopianen die nog staan reageren blij verrast: wat een prestatie dat ze nog meedoen! Maar dat het zwaar wordt is een feit: er wordt veel geklaagd over rugpijn en gevoelloze armen en handen. Een paar minuten later geeft ook Rob het op. De pijn in zijn arm is hem teveel geworden.  Ruim een kwartier later staat de rest nog steeds. De sfeer zit er goed in, maar de klachten nemen wel toe. Gelukkig kan er ook nog gelachen worden: "Ik heb echt geen dooie hand over voor een weekendje Veghel", zegt Vic. "Jongens, hou vol!", steekt ze haar mede-inwoners een hart onder de riem, waarna ze haar arm laat zakken.  Eerlijke Ramona"Ivan, mijn touwtje is los!", roept Ramona plotseling. Jessie gelooft niet dat de theaterdocente eerlijk is en zegt dat ze het gewoon zelf heeft losgemaakt. "Nee joh, idioot, anders zou ik het toch nooit zeggen", snauwt Ramona hem toe. Ivan maakt haar touwtje weer vast en vastberaden blijft Ramona staan.  Het uur is gepasseerdAl ruim een uur staan de overgebleven 11 Utopianen met een arm in de lucht. Het wordt steeds zwaarder, en het kaf wordt van het koren gescheiden. Een aantal inwoners, waaronder Ramona, Karin en Britt, hebben het gezellig en lachen hard om de situatie. Maar niet iedereen ziet het nog zitten. "Hou asjeblieft jullie mond!", schreeuwt Billy smekend. Haar gezicht zegt genoeg: ze zit er doorheen en heeft moeite om het nog vol te houden. Maar dan ineens krijgt het spel een onverwachtse wending: uit het niets en zonder aankondiging geeft Ramona het op. Ze kan niet meer en houdt het voor gezien.  Een kwartier later houdt ook plotseling Karin het voor gezien. De groep Utopianen die nog staat reageert geschokt, ze hadden niet verwacht dat Karin op zou geven en vinden het jammer dat de Utopia-moeder het veld moet ruimen.  De spanning stijgtNa bijna anderhalf uur staat nog een groot deel van de inwoners. Ook Jacco heeft inmiddels het speelveld verlaten, maar de rest weet nog niet van opgeven. Billy geeft een aantal keer aan het enorm zwaar te hebben, maar ondanks haar geklaag geeft ze nog niet op. De kou speelt de inwoners ook parten: een veelgehoorde klacht is dat hun gezichten koud zijn en hun vingers bevroren.  De laatste acht Er zijn inmiddels nog acht Utopianen over. Jessie, Billy, Cemal, Britt, Jeroen, Kevin, Bas en Gina strijden met zijn achten om de prijs. Maar Billy geeft weer aan dat ze het niet redt. "Ik wil niet opgeven maar ik kan niet meer!", tiert ze, terwijl haar arm nog steeds in de lucht hangt. Maar niet veel later houdt ze het echt niet meer: ze geeft op en houdt het voor gezien.  Na Billy's vertrek zijn er nog zeven Utopianen in de race. Alle zeven lijken ze even vastbesloten niet zomaar op te geven. Al ruim twee uur staan deze bikkels met een arm in de lucht in de hoop de winnaar te worden van deze challenge. Maar helaas houdt niet iedereen het vol. Gina en Jeroen houden het voor gezien en er blijven nog vijf Utopianen over.  Dan plotseling is de proef ook te zwaar voor Cemal. Kreunend loopt hij weg van het speelveld, zijn hand en arm zijn stijf en koud en ook zijn rug deed behoorlijk zeer. De vier overgebleven kandidaten zijn Jessie, Kevin, Britt en Bas.  Er zijn er nog drie overAls laatste vrouw in het geheel moet helaas ook Britt afhaken. Alleen Kevin, Jessie en Bas zijn nu nog in de race. De drie mannen weten van geen opgeven en zijn aardig aan elkaar gewaagd.  De laatste loodjesDe drie mannen hebben het zwaar en na een tijdje geeft ook Bas het op. Jessie en Kevin zijn de twee finalisten en lijken niet op te geven. Als de heren uiteindelijk te horen krijgen dat het al vier uur is, beginnen ze te zuchten en te steunen. Jessie laat weten dat hij maximaal tot vijf uur blijft staan, want hij heeft nog meer te doen vandaag! Met deze opmerking heeft hij blijkbaar Kevin overtuigd dat hij de echte winnaar is, want enkele seconde hierna geeft de Utopiaanse danser op. "Jij bent de echte winnaar", zegt hij sportief. Winnaar Jessie kan zijn geluk niet op en is blij dat hij eindelijk verlost is van het eerste spel van de Utopia Spelen.

Inwoners in dit bericht

Gerelateerde Tags

  • start
  • water
  • wedstrijd
  • emmer
  • uitdaging
  • challenge
  • Utopia Spelen
  • proef
  • de Spelen zijn begonnen
  • arm omhoog

Volg Utopia

© SBS BROADCASTING / TALPA CONTENT 2017